İlyas ENGİN

Bir İbadet Gibi Bekleyeceğiz Burada Seni Yağmurlar Yağmakta... Islanmaktayız Şimdi

Daha dün gibi;
Vurmuşuz dağlara kendimizi
Soluksuz tırmanmaktayız spil’i.
Yine yağmur yağıyordu üzerimize
Mihmandarımız sendin.
‘’Ha gayret’’ diyordun...
‘’Az kaldı ‘’ diyordun.
Ve...
Dağları aşıyorduk seninle
Issız vadilerden geçiyor, bir ırmak kenarında
Mola verip karnımızı doyuruyorduk.
‘’Az yiyin...’’
‘’Şişirmeyin karnınızı ‘’diyordun,
‘’Kolay olacak hedefe ulaşmanız.
Şimdi...
Dağların doruklarında, ufkun kızılında seni arıyoruz.
Dile gelse de konuşsa;
Bu dağlar, bu taşlar seni...
Dile gelse konuşsa;
Bastığın toprak,gölgenin düştüğü karlar....

Sonra...
Yüzün geliyor aklıma
O kavruk; yanık sevdalı yüzün...
Yakıp kavuruyor kor ediyor yüreğimi.
Sonra...
Söylediklerin geliyor aklıma...
Bugün gibi hala kulaklarımda...
‘’İlyas’’diyordun;
‘’Bu gençlik, bu gençler bizim.’’diyordun.
‘’Yılmadan, usanmadan ilgilen ‘’diyordun.
Gençler dediğinde gençlik dediğinde hep gözlerin parlıyor;
Yüzünde güneş açıyordu.
Ve...
Savuruyordun bizi izmir’in dört bir yanına.
Akıncı gençler gibi fırlıyorduk adeta.
Bir genç;
Yeni bir umut!
Bir genç;
Yeni bir zafer!
Bir genç;
Yeni bir başlangıç!
Ve bir genç...
Özlenen o kutlu gelecek.
Ve bu gençlerden bir genç...
‘’Bilal, tekiner ...’’

Ah bilal....
Ödemişli..bilal...
Abimin yıldızı, abimin umudu!
Ah bilal...
Ödemişli bilal;
Abimin hüznü, abimin gözyaşı!
Ah bilal;
Abimin bizlere emaneti...
Hindi kuşlardan yayılan yanık sevdamız.
Ah bilal;
Ödemişli bilal!
Afganistan denilince abimin gözlerini dolduran gözyaşı!
Şimdi o’da seninle...
Senin yanında; tüm şehitlerle koyun koyuna...
Ve gitti...
Bir yemin gibi, aramızdan
Elveda bile demeden.
Ve gitti...
Bir yemin gibi aramızdan;
Tüm sevdalarını ve sevdiklerini emanet ederek.
Ve gitti;
Bir yemin gibi o dağ gibi adam...
Ki...
O dağlarla anılacak adın!
Uğurlar olsun, uğurlar olsun...
Yolun açık ve aydınlık olsun.
Uğurlar olsun, uğurlar olsun...
Şahadetin mübarek ve kutlu olsun.
Bizler şahadet ederiz yarab!
Bizler şahidiz yarab!